12 Nisan 2011 Salı

Yasemin Çayı -III-

Psikolog aptal çıktı. D. haklıymış. Bir aydır ona "eksiklik"i anlatmaya çalıştım. Anlayamadı. Ehhh! dersiniz ya, öyle dedim. "Salak sen de!"

Bazen ağlamak istersiniz olmaz, bazen hiç olmadık bir anda. O anları öyle çok seviyorum ki. İnsanın duygularını engellemeye çalışmasını hatta bastırdığını sanmasını, acının da mutluluğun da kaybın da huzurun da aynı şekilde dökülmesini gözlerden... falan... Ne diyordum? Hulûsi?

Zaman kavramını anlamaya çalışıyorum. Bazen çok çabuk şey oluyor, sabah. Bazen de gece. Bunun bir ölçüsü olmalı. Böyle olmaz. Kafam karışıyor çünkü benim.

Sonra parmağımda pis bir yarabandı... Değiştirmeye halim yok. Tokadı bir türlü gelemeyen bahar çarptı. Olmuyor böyle Hulûsi, nerdesin Hulûsi...?

Koyun kedi var ama. Gerçekten var.


4 yorum:

hemera-nyks dedi ki...

kesinlikle, bazen çok çabuk şey oluyor :)
-
hemera

Aylak Kedi dedi ki...

evet, şey :)

Ayşegül dedi ki...

5 yaşından beri psikologa gidiyorum. Beni hala çözemedi...
Beni hiçbiri çözemedi..
Sevgiler.

Harika bi kedi blogu burası! Mıırr...

Aylak Kedi dedi ki...

beni çözmesini beklemiyorum ondan, 21senedir kendimleyim ben de çözemedim kendimi, sadece anla da yeterdi onu da yapamadı..

teşekkür ederim (: