3 Ağustos 2011 Çarşamba

Belki de....

uyku
gözyaşı
ölüm düşüncesi
ölüm düşüncesizliği
kalp atış hızı
saniyeler
her saniyede bir kez atamayan bir kalp
duyan var mı
duysa biri
kimse
hiç
kimlik karmaşaları
hafıza kayıpları
pişmanlık
nefret
iç gıcıklayan melodiler
tavanda çatlak aramalar
gece
geceymiş gibi
bundan sonrası ateş. 


Üzülme, beni de hiç anlamadılar.
Ölme ayrıca, beni de bırakıp gittiler.
Karanlıkta.

7 yorum:

İyi-Kötü dedi ki...

"Üzülme, beni de hiç anlamadılar.
Ölme ayrıca, beni de bırakıp gittiler.
Karanlıkta."

ve çok sevdiğim bu şiir..
Yutkunmak zor oldu.

Vladimir dedi ki...

Çok etkilendim. Çağrıştırdıkları da kuvvetli oldu.

Aylak Kedi dedi ki...

iyi-kötü teşekkür ederim ama şiir olarak yazmamıştım. arka arkaya geldiler sadece..

vladimir teşekkürler.

Adsız dedi ki...

Metin-Kemal Kahraman'ın Ferfecir'i uygun düşmüş geceye ve yazdıklarına. Modern bir aylak ya da bir aylak kedi "anlaşılmayı" beklemelidir belki de. ya da anlaşılmamayı istemek de bir tercihtir.

İyi-Kötü dedi ki...

Bu müziği Mona Rosa şiiriyle birlikte dinlemiştim.Bir anda açınca şiiriyle birlikte paylaştığınızı zannederek yazmıştım. (:

Dilerseniz buradan dinleyebilirsiniz.
http://fizy.com/#s/13ho2a

Adsız dedi ki...

Mona Rosa çok güzel bir akrostiştir ve harika bir şiir, ikinci yeninin muhafazakar sesi S.Karakoç'un..Lakin Turgut Uyar ve Edip cansever'dir ikinci yeninin ve şiirimizin doruğu. Mona Rosa içinse uygun bir müzik değil bence Ferfecir, coğrafyadır bu müzikteki acı ve ruh..

evvah dedi ki...

çok güzel, altta çalan müzikle daha bir güçlü.