14 Kasım 2011 Pazartesi

Yollar

İkinci kahvemi istiyorum sarışın bir garsondan. Çevreye pek ilgi duymadığım bir gerçek. Garson birşeyler söylüyor. Son anda farkediyorum "efendim?"

Yola çıktığımda şehir pazartesiyi değil de pazarı yaşıyordu sanki, o kadar ıssız o kadar sakin.

Cebimde pek param yok, yine de kahve içmek istiyorum deli gibi. Arkadan o kadar kötü şarkılar çalıyor ki tahammül etmek için kendimi zorluyorum. Gazetedeki kare bulmacanın ilk sorusu şöyle:

Kanadalı müzisyen-yazar Leonard Cohen'in Yirminci yüzyılda verdiği en önemli eserlerden biri kabul edilen romanı.

"Görkemli Kaybedenler" yazıyorum, sığmıyor. Moralim bozuluyor, kapatıyorum. Evde kimsenin olmamasını diliyorum. Birinin olması ihtimali moralimi daha da çok bozuyor.

"Ben bi' kahve daha alabilir miyim? Efendim? Evet yine sütsüz."

Camekandan deniz görünüyor. Karadeniz. Odukça sakin. Gökyüzünde öbek öbek bulutlar. Daha iki saati geçirmem gerekiyor bu hiç bilmediğim şehirde.

Bazen sadece İstanbul olsun istiyorum.
Sadece.

8 yorum:

soluk dedi ki...

bense tam tersi bazen sırf istanbul olmasın istiyorum. neresi olursa olsun

Aylak Kedi dedi ki...

evet o duyguyu da biliyorum

ayşe hilâl dedi ki...

uzaktan gelir gibi sesin
sanki başka bi' alemdesin!:)
ne güzel yazarsın aylak kedi'm...

Aylak Kedi dedi ki...

daha yakınım artık.
Gülümseme sebebisin Ayşe'm :)

ayşe hilâl dedi ki...

:) mutlu oldum şimdi!..
sen de hasta tesellisisin Elif'im!
ha bir de kör kuyularda 'merdivensin...'
Dinle bak bunu: http://www.youtube.com/watch?v=pwHy8V1gczI

Buket dedi ki...

tesadüf bu ki, ben de kütüphaneden cohen'in kitabını aldım.adı, en sevilen oyun...

Aylak Kedi dedi ki...

ahaha :)) çoş hoşsun manu

Bir Yerlerden dedi ki...

İstanbul olsun o zaman