10 Mart 2010 Çarşamba

-İnan ki- Masal

Hangi masalı anlatsa inanırdım bana.
Sonra bi gün “Masal bilir misin?” dedi. “Evet” dedim. Alice ilk geldi aklıma hiç nefes almadan bir anda “Pinokyo!” dedim.
Cümleler gelirler ve giderler.
Sadece akılda ne kadar iz bıraktığına mı bakmak gerek yoksa o cümleden geriye kalan harflere mi, bilemedim.
Şimdi ben bir karanlığın içinde gömülüyüm.
O ona anlattığım masallarla büyümeyi isteyebilirdi.
Ben ona masal anlatırken büyümek isteyebilirdim.

pek iyi olmadı şarkı en iyisi
gel ‘ortaçgil’ dinleyelim
sıcaklığını verirken sen bana
sızayım aniden kollarında

Hiç yorum yok: