25 Nisan 2010 Pazar

Kitap-Kitap

Balkonun perdesi uçuşuyor. Tahminimce dışarıda güzel bir rüzgâr var. Ben üç gündür aynı yerde aynı şekilde oturmaktayım. Acıkmadım, yine de keyfimi yerine getirmesi umuduyla mutfakta birkaç tur dönüyorum, bir şeyler arıyorum ama bulamıyorum. Hayal kırıklığı taşımaksızın yerime dönüyorum. Ayaklarımın üşüdüğünü hissediyorum. Aldırmıyorum. D.’nin yokluğunu yaşıyorum, düşününce “Sanki hiç olmamış gibi, değil mi?” diyorum, kendime. Sonra birkaç şarkı dinleyip, birkaç dost cümlesi okuyup kitabıma dönüyorum. Bir kitaplarım var gibime geliyor. Hep vardılar, hala varlar, eminim hep olurlar. Ve dışarı çıkmak istiyorum biraz. “Sinema iyi olur” diyorum, sonra paramın olmadığı geliyor aklıma, hiç ayrılamadığım yerime dönüyorum tekrar. “Keşke D. olsa” diyen birini keşfediyorum içimde, en sert bakışlarımdan birini atıyorum ona, “Kapa çeneni!” demekten daha beter bu bakış. Okuyorum sonra… Yine okuyorum… Hep okuyorum…

3 yorum:

Aslı dedi ki...

Okumak ne güzel kafa dinlendiriyor, ruh temizliyor değil mi?

Phantom of the Cinema dedi ki...

Kitap iyidir. Okumak güzeldir. Benim başımda tez belası olmasa ben de okuyacam. Jose Saramago - Görmek'i aldım ama okumaya başlayamadım. 7 mayıs'ta tezi teslim ettikten sonra aynı şurada yazdıkların gibi oturacam yerime, 2-3 gün okuyacam.

Aylak Kedi dedi ki...

aslıcım, öyle. kitaplar olmasa, düşünemiyorum bile.

phantom hiiç heveslenme öyle iki üç gün okumaya, o zor iş, e yazdım işte. mecburiyetten birazda. :))